ជំពូក 01 —
ស្ថិតនៅលើដងផ្លូវដែលមានដើមឈើត្រឈឹងត្រឈៃក្នុងខណ្ឌ Hoan Kiem, The Kumquat Tree គឺជាបារបែប speakeasy ដ៏ទាន់សម័យមួយដែលអ្នកទេសចរតិចតួចណាស់បានស្គាល់។ ម្ចាស់បារនេះគឺលោក Quoc Anh គឺជាជនជាតិហាណូយពីកំណើត ដែលគ្រួសាររបស់លោកបានរស់នៅជាច្រើនជំនាន់មកហើយនៅក្នុងតំបន់ Old Quarter នៃរាជធានី។ បន្ទាប់ពីបានចំណាយពេលរស់នៅក្នុងសហរាជាណាចក្រ លោក Quoc Anh បានសម្រេចចិត្តត្រឡប់មកប្រទេសវៀតណាមវិញ ដើម្បីស្វែងរកឱកាសក្នុងចំណោមអាជីវកម្មកំពុងរីកចម្រើនជាច្រើនក្នុងរាជធានី។ នៅទីនេះ លោកបានចែករំលែកអំពីការស្វែងរកឱកាសនៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម ក្តីរីករាយនៃការធំដឹងក្តីនៅក្នុងក្រុងហាណូយចាស់ និងអ្វីដែលធ្វើឱ្យ The Kumquat Tree មានភាពលេចធ្លោ។
តើអ្វីជាការចងចាំដំបូងៗរបស់លោកអំពីក្រុងហាណូយ?
លោកទួត និងលោកយាយទួតរបស់ខ្ញុំ ជីដូនជីតារបស់ខ្ញុំ ឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ ខ្លួនខ្ញុំ ហើយថែមទាំងកូនៗរបស់ខ្ញុំទៀតសោត សុទ្ធតែបានកើតនៅ Hang Bac។ ការចងចាំរបស់ខ្ញុំអំពីក្រុងហាណូយ គឺទាក់ទងនឹង Hang Bac។
ការរស់នៅតំបន់ Old Quarter គឺពិតជាសប្បាយណាស់។ កាលពីមុន ផ្លូវនីមួយៗលក់តែទំនិញមួយមុខប៉ុណ្ណោះ។ ផ្លូវរបស់ខ្ញុំលក់មាស។ ជីដូនរបស់ខ្ញុំគឺជាអាជីវករ ដូច្នេះខ្ញុំបានធំដឹងក្តីឡើងជាមួយមាសនៅជុំវិញខ្លួន។ ខ្ញុំចាំក្លិននៅពេលដែលគេដុតមាស។ ខ្ញុំចូលចិត្តណាស់នៅពេលមើលគេធ្វើចិញ្ចៀន ដោយកម្តៅលោហៈឱ្យក្តៅខ្លាំង។ នៅពេលមាសឡើងក្រហមឆ្អៅ គេនឹងជ្រលក់វាក្នុងទឹក ហើយសំឡេងនៅពេលគេដកវាចេញ — ខ្ញុំចូលចិត្តសំឡេងនោះណាស់។ ឥឡូវនេះខ្ញុំជា DJ ហើយប្រសិនបើខ្ញុំអាច ខ្ញុំនឹងថតសំឡេងទាំងនោះទាំងអស់។
តើលោកចាប់ផ្តើមចូលចិត្តតន្ត្រី និងជីវិតរាត្រីសមោសរយ៉ាងដូចម្តេច?
Hang Bac គឺជាផ្លូវមួយក្នុងចំណោមផ្លូវដំបូងគេបង្អស់នៅហាណូយដែលលក់ស៊ីឌី (CD)។ កាលណោះ ហាងស៊ីឌីនៅ Hang Bom និង Hang Bac គឺជាហាងធំជាងគេ។ ខ្ញុំធ្លាប់លក់អត្ថបទចម្រៀង។ ខ្ញុំទាញយកផ្ទាំងរូបភាព និងតន្ត្រីទាំងអស់។ ខ្ញុំថែមទាំងដាច់យប់ដើម្បីទាញយកវីដេអូតែមួយប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះខ្ញុំបានធំដឹងក្តីឡើងជាមួយអ៊ីនធឺណិត ហើយបន្ទាប់មកមិត្តភក្តិម្នាក់បានណែនាំខ្ញុំឱ្យស្គាល់តន្ត្រីភាសាអង់គ្លេស។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ខ្ញុំកាន់តែចូលចិត្តតន្ត្រីសម្តែងផ្ទាល់ខ្លាំងឡើងៗ។
ខ្ញុំចង់បង្កើតបទពិសោធន៍ដ៏ប្រណីតមួយនៅទីនេះ។ ខ្ញុំចង់ឱ្យមនុស្សមកលេងប្រទេសវៀតណាម មិនមែនត្រឹមតែដោយសារឆកសមុទ្រ Ha Long ឬសារមន្ទីរសង្គ្រាមណាមួយនោះទេ។
តើហេតុអ្វីបានជាលោកសម្រេចចិត្តបើកបារ speakeasy នៅហាណូយ?
នៅហាណូយ ប្រសិនបើអ្នកចេញទៅក្រៅ អ្នកមានជម្រើសតែពីរគត់គឺ៖ កាហ្វេ ឬក្លឹប។ មិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំមកពីប្រទេសអង់គ្លេសបានមកទីនេះ ហើយនិយាយថា «គ្មានអ្វីត្រូវធ្វើសោះបន្ទាប់ពីម៉ោង ៩យប់!»។ ដូច្នេះខ្ញុំក៏គិតថា «ខ្ញុំគួរតែធ្វើអ្វីមួយ»។ ខ្ញុំចង់បង្កើតបទពិសោធន៍ដ៏ប្រណីតមួយនៅទីនេះ។ ខ្ញុំចង់ឱ្យមនុស្សមកលេងប្រទេសវៀតណាម មិនមែនត្រឹមតែដោយសារឆកសមុទ្រ Ha Long ឬសារមន្ទីរសង្គ្រាមណាមួយនោះទេ។ ខ្ញុំចង់ឱ្យមនុស្សមកទីនេះដោយសារតែ ‘មានបារ speakeasy ដ៏ល្អមួយនៅហាណូយ ហើយយើងគួរតែទៅសាកល្បង’ អ្នកដឹងទេ?
ខ្ញុំបានចំណាយពេលរស់នៅបរទេស ហើយខ្ញុំចូលចិត្តវាណាស់។ ខ្ញុំគិតថាមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំនៅទីនេះគួរតែទទួលបានបទពិសោធន៍បែបនោះដែរ។ ខ្ញុំចង់ផ្តល់ជម្រើសបន្ថែមទៀតដល់ពួកគេ។ ហើយខ្ញុំចង់ធ្វើអ្វីមួយសម្រាប់ក្រុងហាណូយ។ និយាយស្មោះទៅ ការនិយាយបែបនេះប្រហែលជាស្តាប់ទៅមិនសូវសមរម្យ ប៉ុន្តែខ្ញុំពិតជាចង់ធ្វើវាខ្លាំងណាស់។
តើរចនាបថបែបណាដែលលោកចង់បានសម្រាប់ The Kumquat Tree?
ខ្ញុំជាជនជាតិវៀតណាម ដូច្នេះខ្ញុំគិតថាខ្ញុំនឹងធ្វើអ្វីមួយតាមរចនាបថរបស់ខ្ញុំ និងរចនាបថនៃប្រទេសរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំនឹងបង្កើតអ្វីមួយឡើងវិញពីសម័យឥណ្ឌូចិន។ ដូច្នេះគំនិតនោះគឺ៖ នៅពេលអ្នកដើរឆ្លងកាត់ទ្វារ អ្នកនឹងដើរឆ្លងកាត់ផ្លូវរូងក្រោមដីចូលទៅកាន់ពិភពមួយផ្សេងទៀត។
តើអ្វីជាចំណុចដ៏ល្អបំផុតនៃការរស់នៅក្រុងហាណូយនាពេលឥឡូវនេះ?
ខ្ញុំគិតថាក្រុងហាណូយមានឱកាសជាច្រើនសម្រាប់សហគ្រិនក្នុងការធ្វើអ្វីមួយដែលខ្លួនចូលចិត្ត។ វាជាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ហើយអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅតែមានតម្លៃថោក។ អ្នកមិនចាំបាច់ទៅលោកខាងលិច ហើយចំណាយប្រាក់រាប់លានដុល្លារដើម្បីធ្វើរឿងដដែលនោះទេ។ នៅទីនេះមានឱកាសច្រើនជាង។
តើលោកចង់ចិញ្ចឹមបីបាច់គ្រួសាររបស់លោកនៅក្រុងហាណូយដែរឬទេ?
ពិតប្រាកដណាស់។ ខ្ញុំចង់ឱ្យកូនៗរបស់ខ្ញុំនៅទីនេះ និងធ្វើជាអ្នកហាណូយ មុនពេលពួកគេទៅទីណាផ្សេងទៀត។ កូនៗទាំងបីនាក់របស់ខ្ញុំកំពុងរៀននៅសាលាអន្តរជាតិ ដូច្នេះពួកគេនិយាយភាសាអង់គឡេសបានល្អ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែចង់ឱ្យពួកគេមានក្រុងហាណូយនៅក្នុងបេះដូងរបស់ពួកគេ។
